Het mag duidelijk zijn: ik ben niet gelovig. Daar heb ik vele rationele redenen voor die ik hier niet allemaal op ga sommen omdat columns niet zo lang mogen zijn.  Maar één van de voornaamste dingen waar ik niet achter sta bij de meeste religies is het zoeken en vastklampen buiten zichzelf om. Religie maakt de meeste mensen dom en zorgt ervoor dat ze de verantwoordelijkheid niet meer bij zichzelf leggen. Of het nou duizenden jaren geleden bij het ontstaan van de grote religies zo bedoeld was of niet, mensen ge-/misbruiken geloof om vooral zelf maar niet na te hoeven denken.

Ik ben in mijn jeugd veel in aanraking geweest met het christelijk geloof. Heus niet alleen negatieve ervaringen, veel mensen belijden hun geloof puur vanuit de goedheid van hun hart, maar ik heb ook veel kortzichtigheid gezien. Uitsluiting, afwijzing, afkeer en onmin omdat iemand niet denkt ‘zoals wij’. Religie verzandt al snel in wij en de rest. Het is een bakermat voor superioriteitskwalen waar vele gelovigen aan lijden. ‘Wij kennen de enige waarheid, de rest tolereren we maar wij weten beter. WIJ weten dat ZIJ naar de hel gaan.’

De enige waarheid. Dat is dus het probleem. Wanneer je slechts één waarheid predikt ontstaat oorlog. Dat weet je van tevoren. Het laat geen ruimte voor nuance. Geen ruimte voor tolerantie. En zoals de geschiedenis ons leert: geen ruimte voor naastenliefde.

Naastenliefde. Datgene waar de meeste religies prat op gaan dat het de basis van het geloof is. Ik kan me uit mijn christelijke verleden herinneren dat Jezus er een punt van maakte juist diegenen te helpen die niet in het voorgeplaveide straatje van het christelijk gedachtegoed pasten. ‘Hij die vrij is van zonde, werpe de eerste steen’, dat idee. Weinig stenengooiers en veroordelers wanneer iedereen zich hier aan zou houden.

Deze week sla ik met verbazing een ander typisch geloofsfenomeen gade: de islamitische gemeenschap die helemaal los gaat op een beledigend filmpje dat op YouTube te zien is. Ten eerste vraag ik me af hoeveel van die vlaggenverbranders en ambassadepersoneelmoordenaars de film daadwerkelijk gezien hebben, hoeveel blind achter hun religieuze leiders aan hollen en hoeveel er werkelijk geen kaas gegeten hebben van religie maar waar een rel is altijd graag van de partij zijn, het liefst tegen betaling.

De islamitische gemeenschap kan misschien wel het slechtst tegen kritiek en spot. Dom, in mijn ogen, want daarmee laat je je kennen. Je laat je zwakheden en onzekerheid zien. Als je echt sterk in je geloof staat zou je bij zo’n film je schouders ophalen en denken; ‘stik in je film, ik weet wel beter’.  Als je echt stevig in je schoenen zou staan zou oorlog voeren om zoiets lulligs niet nodig zijn en zou je begrijpen dat je hiermee alleen anti-islamsentiment creëert en debielen zoals  Wilders en de makers van deze film in de kaart speelt die dan weer kunnen zeggen: ’Zie je wel, achterlijk’.
Ik moet zeggen, je op deze manier manifesteren is in mijn ogen inderdaad vrij achterlijk en het bevestigt mij wederom in mijn geloof : dat religie ontbindt in plaats van verbindt.

Het wordt tijd dat meer mensen de waarheid in zichzelf gaan zoeken. De nuance opzoeken. Mensen weer als medemens gaan zien in plaats van hen te onderscheiden in groepen andersdenkenden. Meer ruimte voor het individu. De mens achter de façade van het groepsdenken leren kennen.

Het wordt tijd dat mensen gaan geloven in zichzelf.