Nederlanders hebben zo hun gewoontes en stereotypen. Jij en ik houden van tulpen kweken, kaas maken onder het genot van een lijntje cocaïne en schoenen uit boomstammen schaven waarop we de rest van ons leven moeten lopen. Althans, dat is het beeld dat vele ausländer van ons hebben, is mijn ervaring. Maar de nare gave van Nederlanders om overal ongelimiteerd over te kunnen zeuren, is er één die bij buitenlanders vast niet bekend is. Die gave bleek vandaag maar weer eens: in de politiek wordt op hoog niveau gezeurd en gemekkerd.

Nederlanders kunnen erg goed mekkeren. En niet over slechts enkele specifieke dingen, nee. Werkelijk over van alles en nog wat kunnen we vanuit de vezels van ons bestaan ongenadig zaniken. Neem nou het weer: Met 28 graden is het te warm, met 18 graden had het wel iets warmer gemogen. Met 28 graden en een beetje wind, is die wind toch wel heel fijn want anders verdampt je huid waar je bij zit. Maar met 18 graden en wind is het toch al gauw herfstachtig. Of het is te vochtig en dus zweterig weer. Of te droog en dat is slecht voor de petunia’s. Of te mild. Of al zo lang warm. Of toch wel een beetje fris.

In de politiek kan men vooral goed mekkeren over elkaar en elkaars plannen. Ik heb erg weinig op met politiek Nederland, want het enige dat ik zie is zeurende, zanikende mensen met dubieuze kapsels. Ineke van Gent bijvoorbeeld mekkerde vandaag nog over de  snelheidsverhogende verkeersbordjes van mevrouw Schultz, want die heeft ze volgens haar niet op orde. En dat is gevaarlijk, want dan gaan mensen harder rijden. Ohja, want automobilisten verliezen als donderslag bij heldere hemel de controle over hun rechtervoet als er niet staat dat je maar 130 mag. En overigens is GroenLinks het helemaal niet eens met die snelheidsverhoging, maarja. Wat valt er nu nog aan te doen, anders dan te proberen op grond van het niet op orde zijn van de bordjes de boel nog maar een paar weekjes uit te stellen?

Het erge van dit fenomeen vind ik dat we voor het professionele zeuren van politici een speciale term hebben bedacht. Eentje die geassocieerd wordt met juist veel blijheid, cadeaus en een heerlijk avondje. Met manen die door bomen schijnen, kapoentjes en pepernoten: ‘zwartepieten’. Politieke makkers, staakt uw wild geraas en houd het toch eens leuk: “Ineke van Gent zat eens te denken, wat zij minister Shultz eens zou gaan schenken. Een verkeersbord leek haar een goed idee, want daar helpt ze Melanie tenminste mee.”