Geschreven op 14 aug 2012
Ik maak mij weleens zorgen om de huidige maatschappij. Om de generatie waar ik onderdeel van ben en alles wat na mij komt. Over de normen en waarden. Over het taalgebruik. Over elk gebrek aan fatsoen.
Dennis Berge
Dennis Berge heet hij. Een kleine blaag die even symbool stond voor alles wat verrot is aan dit land. De kleine Dennis, dertien jaar, werd gedumpt door zijn vriendin en besloot om haar kapot te maken. En dus stuurde hij een aantal zeer zieke tweets de wereld in. Het gebruik van het woord ‘kanker’ stond hierin centraal. Aan die ziekte was zijn ex zojuist twee familieleden kwijt geraakt.
Maar dat vond Dennis vooral ‘lekker voor der’. In de ogen van Dennis, en helaas in de ogen van veel jongeren, is het gebruik van het woord ‘kanker’ leuk, grappig en vooral heel erg stoer. Ik heb totaal niet de intentie om dit joch kapot te maken. Dat deden genoeg mensen voor mij, zelfs door accounts als @antidennisb aan te maken. Hoewel ik het een pleurisventje zonder respect vind gaat het mij niet om hem persoonlijk.
Het is de tendens van dit land waarin de fatsoensnormen steeds meer lijken te vervagen. In die zin gaf het hele gebeuren rond Dennis hoop. Iedereen die ook maar enigszins op Twitter zat heeft het joch veroordeeld en riep zijn ouders op om over te gaan tot opvoeden. Want dat daar het één en ander is misgegaan lijkt me wel duidelijk.
Geen uitzondering
Dennis is alleen geen uitzondering. Elke kleuter die van zijn ouders een mobiele telefoon heeft gekregen twittert over dingen die ‘kanker chill’ of ‘kk leip’ zijn. Kleine blaagjes die nog moeten uitvogelen dat Sinterklaas niet bestaat hebben door de smartphone helaas de mogelijkheid om hun rotzooi het web op te gooien.
Dennis Berge was een prachtig voorbeeld van hoe het niet moet. Van hoe kleine kinderen nu al volledig verziekt kunnen zijn. Hoewel Berge direct werd aangepakt door twitterend Nederland maak ik mij ernstig zorgen. Hij is geen uitzondering meer, hij is eerder de regel van een totaal verziekte generatie waarin ‘YOLO’ als levenswijsheid wordt gezien. De economische crisis is helemaal niets vergelijken bij de generatie crisis die er aankomt.
3 reacties
Sinds Plato roept elke generatie dat het niets wordt met de volgende generatie… Schijnbaar vergeten we dat we ook eens jong waren en onze ouders hetzelfde vonden…
Uiteindelijk ben ik een optimist, en komt alles op zijn pootjes terecht… (tot Dennis Berge 40 is en de jongere generatie de kanker wenst omdat ze zich misdragen)
Voor mij is het geen kwestie van vergeten, ik ben zelf namelijk 20 dus ik beschouw mezelf nog als jong. Maar ik vraag me dus inderdaad af hoe deze generatie zich later gaat gedragen. En ook vooral hoe zij later hun eigen kinderen zullen gaan opvoeden.
Voor een twintigjarige ben ik een ouwe zuurpruim, dat weet ik zelf ook wel. Maar ik schaam me gewoon oprecht voor jongeren van mijn generatie en nog veel meer op de kinderen die nu rond de leeftijd van dit kind zijn. Ik hoop dat jouw optimisme het zal winnen maar ik vrees voor mijn eigen generatie
ik ben in de 20, maar serieus wat een mongolen heb ik als leeftijdsgenoot
de ene helft is te achterlijk om links van rechts te kunnen onderscheiden door een bekruipende vorm van korsakoff (LEKKEUR ZUIPEUH!!)
de andere helft zit lekker thuis weg te falen.
Waar zijn de echte mensen gebleven ?