Met minder dan 40 dagen op de kalender voor de landelijke verkiezingen worden gehouden, probeert elke partij koste wat kost zieltjes voor zich te winnen. Zoals we van hem gewend zijn, blijft Maurice de Hond braaf het stemgedrag van de Nederlandse burger peilen, en krijgen de partijen een globaal beeld van hoe goed of slecht ze ervoor staan. Of beter gezegd: met wat voor ludieke beloftes zij op de proppen moeten komen om de kiezer voor zich te winnen. Partijen die volgens de peilingen zetels dreigen in te leveren, zien hun toekomstige macht slinken, en trekken alles uit de kast om de schade te beperken.

Ahmed Marcouch van de PvdA wil bijvoorbeeld, naast extreme vormen van seksuele intimidatie zoals aanranding en verkrachting, nu ook lichter vergrijpen strafbaar maken. Een vrouw op straat uitschelden voor hoer, of haar nasissen is nu namelijk nog toegestaan. Daarmee spreken zij tot de verbeelding van half Nederland. Hoeveel vrouwen krijgen wel niet “psst psst, schatje” nageroepen bij het passeren van een groep opgeschoren jongens van Noord-Afrikaanse afkomst (om maar even de politiek correcte term te gebruiken). Of horen een fluim spuug op de stoep belanden, nèt als zij voorbij lopen? Goede zet dus van de PvdA, waarmee ze de aandacht van veel vrouwen trekken.

De kiezer beangstigt mij eerlijk gezegd een beetje. Op 12 september zal ik, net als voorgaande jaren, als voorzitter in het stembureau zitten. Hoeveel mensen zal ik die dag goed geïnformeerd het hokje in zien gaan? Bij het testen van geneesmiddelen op mensen moet er sprake zijn van informed consent, wat wil zeggen dat vóór iemand aangeeft mee te willen helpen aan het onderzoek, die persoon moet beschikken over alle informatie die nodig is om een weloverwogen keus te maken. Zowel de voordelen van het geneesmiddel, als de mogelijke risico’s en bijwerkingen – op korte én lange termijn -  moeten aan de deelnemer bekend worden gemaakt én worden uitgelegd. Hoeveel Nederlanders weten wat hun deelname aan de democratie voor effect heeft op hun toekomst in Nederland? Hoeveel mensen begrijpen werkelijk wat voor effect hun keus heeft?

Ik begrijp die beloftes van partijen wel hoor, heus. Elke partij schrijft natuurlijk een verkiezingsprogramma waarin ze uitgebreid bekend maken hoe zij denken dit land te gaan redden van de ondergang, maar dikwijls bestaan deze programma’s uit zulke lange lappen tekst dat de gemiddelde burger nauwelijks begrijpt wat hen wordt meegedeeld. Mensen nemen niet de tijd om dat allemaal te lezen, laat staan dat ze verstand hebben van economie, asielwetgevingen of kwaliteitsgaranties in het hoger onderwijs. En vaak weet de politiek zelf ook niet wat de effecten op lange termijn zullen zijn, al roepen ze heel hard van wel. De toekomst laat zich nu eenmaal niet voorspellen, noch de uitslag van de verkiezingen. Laten we in ieder geval hopen dat elke stem die ik op 12 september zal tellen, vol overtuiging is uitgebracht.