Een protest ‘tegen het slechte weer’. Wat? Ja, het bestaat echt. Mijn mond viel open van verbazing: protesteren tegen het slechte weer. Hebben die mensen niets beters te doen? Blijkbaar niet, want, zelfs toen het ontzettend mooi was buiten, besloot de aanhang van dit protest gewoon door te gaan met de actie. Wij dronken een sapje op het strand of in de tuin, zij gingen de straat op om iets gedaan te krijgen waar helemaal niemand hier invloed op heeft.

Het ‘Actiecomité Stop het Slechte Weer’ (ASSW) is onlangs in het leven geroepen. Honderden mensen meldden zich aan via Facebook en zetten samen de schouders onder dit initiatief om vervolgens de zon tegemoet te zien. Dit volk, waarschijnlijk verder zonder enig levensdoel op de wereld, verzamelde zich in onze hoofdstad en stak bordjes de lucht in met prachtige poëtische teksten als ‘zon moet’ en ‘slecht weer, nooit meer’. Een behoorlijk irritante vorm van aandachttrekkerij; lekker jezelf in het zonnetje zetten.

De mensen die zaniken over het ‘slechte weer’ zijn dezelfde lui die zich irriteren aan de hitte wanneer het juist goed weer is. Dan slenteren ze met hun zwoksels (zweetoksels) en zwanus (zweetanus) over straat, te herkennen aan een balorige gelaatsuitdrukking en een blik alsof er net iemand in hun direct omgeving het loodje heeft gelegd. Vaak zoeken deze nukkige types in de koude wintermaanden de zon op, maar wanneer ‘ie dan eindelijk hier schijnt duiken ze onder een parasol de schaduw in. Of, nog erger, ze zeuren dat ‘t nu weer te warm is.

Kortom, er zijn helaas mensen die altijd, echt altijd, wat te zeuren hebben. De komende week wordt het minder (lees: kans op onweer), dus we zullen nog wel van ze horen. Dat ze in mijn landje – en zelfs in mijn buurt – rondlopen is tot daar aan toe, maar dat belachelijke ‘protest tegen het slechte weer’ mogen ze van mij lekker daar instoppen waar de zon nooit schijnt.