In mijn omgeving gaan al jaren geruchten over een verslaggever van 112groningen, die zijn nieuws graag een handje helpt. Het zou gaan om onschuldige dingen, zoals het in de sloot duwen van een koe om vervolgens – niet geheel toevallig -  wederom als eerste verslaggever ter plaatse te zijn. Een collega uit Drenthe maakt het bonter. Het OM verdenkt deze man van minstens zeven branden? Branden waarvan hij foto’s maakte én verkocht aan 112Drenthe.

Dat onafhankelijke journalistiek nauwelijks nog bestaat is één ding, maar deze vorm van ‘nieuwsgaring’ gaat wel erg ver. Dat je een kick haalt uit primeurtjes valt goed te begrijpen. Dat je andere hobby het in de fik steken van andermans spullen is, ligt wat minder voor de hand. Echter, van je hobby je werk maken is niet voor iedereen weggelegd, zo is het ook.

Plotseling is deze nieuwtjesjager alles kwijt wat hem zo lief is. Al sinds april bewoont hij een ietwat karig appartementje – ongetwijfeld mét playstation en Eredivisielive – in het cellencomplex van de politie en dus is toekijken bij het affikken van coniferen, auto’s en containers voorlopig alleen mogelijk via YouTube. Daarnaast heb ik zomaar het donkerbruine vermoeden dat zijn journalistieke carrière inmiddels aardig in de kiem gesmoord is. Alhoewel, een leuke primeur op z’n tijd is natuurlijk nooit verkeerd.

Waar verkrachters in de gevangenis keihard worden aangepakt door medebewoners, ben ik bang dat deze knul vooral heel hard wordt uitgelachen binnen de poorten van vrouwe Justitia. Dat hij tijdens het uurtje luchten wordt aangesproken door een bankrover en een huurmoordenaar en dan met z’n meest stoere blik verkondigt dat ie toch mooi even een paar coniferen én een container in de as heeft gelegd. Is de imago- en waterschade weer mooi in evenwicht.

Als twintigjarig jochie bij een provinciaal medium je CV en ervaring pimpen om uiteindelijk te slagen in de journalistieke wereld is een mooi streven. Dat je jezelf zo hard voor je kop stoot dat je nooit meer ergens fatsoenlijk werk gaat vinden en je de rest van je leven letterlijk op de blaren moet zitten van je oerstomme daden. Heel erg handig is het allemaal niet. Maar je haalt nog wel één keer de voorpagina’s. En daar is het tenslotte allemaal om begonnen.