Voetbal! Het is een leuk spelletje hoor. Maar laten we wel wezen, het is volledig uit de hand gelopen. Ik zie alleen nog maar beelden van Arjen Robben die met een gebogen hoofd rond loopt. De hele media en allerlei experts hebben de gemiste strafschop van de beste jongen tot een enorme hype laten ontketenen. En dan wil ik zo graag heel hard schreeuwen: ‘HET IS MAAR EEN SPELLETJE!’. Wetend dat ik daarmee meer dan de helft van voetbalminnend Nederland over me heen krijg.

Ik zie het zo voor me. Kleine Arjen als 4-jarige met zijn eerste, nieuwe, blinkende voetbalschoentjes aan. Zijn kleine handje in de grote hand van zijn vader. Op weg naar zijn eerste training bij de plaatselijke voetbalclub. Samen met nog tien andere kleine, stuiterende jongentjes rent hij lekker achter de bal aan. Op een kluitje natuurlijk, net een zwerm bijen, allemaal tegelijkertijd naar die ene bal.

Wat hadden die kleine mannen een lol. Iedere zaterdagmorgen, rennen dat hun leven ervan afhangt. Rode konen op de wangen en na afloop van de wedstrijd een tosti en een AA-drink in de kantine. ’s Maandags op school de stoere verhalen over met hoeveel ze gewonnen hadden en hoeveel doelpunten en assist ze hadden gemaakt.

Maar toen sloeg het noodlot toe. Arjen bleek een super talent. Hij kwam in de klauwen van de scouts en de voetbalmakelaars. Nu acteert hij op het hoogste niveau. Krijgt er ook goed voor betaald. Hij staat in de schijnwerpers en er wordt van hem verwacht dat hij altijd op het beste van zijn kunnen presteert. En als ik hem dan met zijn ziel onder zijn armen zie lopen, dan denk ik wel eens: Is dit nou echt wat hij altijd zelf heeft gewild?

Nu, aan het einde van het voetbalseizoen, maak ik het mee op het veld. Ouders belagen de scout van de amateurvoetbalclub. Hemelen hun eigen kind enorm op en bespreken de twijfelachtige kwaliteiten van de concurrent, die overigens bij dezelfde club zit. Ze hebben allemaal voor ogen dat hun zoon of dochter wel eens uit zou kunnen groeien tot die waanzinnig goede voetbalprof. Maar verliezen daarbij totaal uit het oog of het kind in kwestie het nog wel zo leuk vindt! Het wordt hard gespeeld, want kindlief moet natuurlijk goed maken wat pa en ma ooit in hun leven hebben laten liggen. En dan kan ik alleen maar denken: het is maar een spelletje!