Als er één dier is dat oer-Hollandse mentaliteit door zijn aderen heeft stromen, dan is het wel de oranje leeuw. De bijna fluroricerende haarbal is namelijk sinds 2009 hét gezicht van de ING bank. Zo is hij sindsdien een trouw voetbalsupporter die altijd op de eerste rang zit, geniet hij van de mooie dingen des levens en steunt hij opstandige zandbaarden in de strijd tegen dictatuur. De oranje leeuw is een echte globetrotter en niet kapot te krijgen…of toch wel?
De laatste jaren is het gevaar toegenomen. Komt het onheil niet vanuit de financiële sector zelf, dan zijn het wel ‘stropers’ die in het digitale struikgewas op de loer liggen. Steeds vaker word je op televisie voor ze gewaarschuwd; halfschele mannen in regenjassen en rubberen laarzen, die bovenop daken van huizen hengelen naar plastic bankpassen en persoonlijke gegevens van de naïeve Nederlander. Ik betrap mij er op dat ik al weken parken met grote vijvers mijd. Bij het afrekenen van een portie kibbeling met extra saus laat ik mijn plastic geld in de binnenzak en betaal ik altijd contant. Het liefst leeg in een oude sok vol met kleingeld op de toonbank. Dat zal ze leren. Mij maken ze niet gek.
De oranje leeuw mag dan worden bedreigd door vele externe factoren, het grootste gevaar schuilt in de groeiende ongeloofwaardigheid van de bank zelf. De oranje leeuw is overal en altijd. Behalve wanneer je hem nodig hebt. De laatste week kampt de bank zo’n beetje elke dag met grote storingen in het systeem voor internetbankieren. En dat is niet voor het eerst. De ene keer is er onderhoud aan de server, de andere keer zijn er teveel klanten op de website. “Probeert u het later nog eens”. De vele foutmeldingen horen er inmiddels een beetje bij, ik weet niet beter en houd er onbewust rekening mee. Zo moet een Blackberry gebruiker zich dus voelen. Vreselijk.
Vrienden met een Rabo rekening lachen mij uit en vragen hoe het gaat met mijn I-N-Gay rekening. “Zeg je rekening toch eens op, lul”. Met waardeloze argumenten en het schaamroodoranje op mijn kaken probeer ik de leeuw te verdedigen. “Hij moet onze mannen dit jaar de Europese titel gaan bezorgen!”. Al weet ik dat ook dat helaas niet gaat gebeuren, het blijft toch mijn leeuw. Onze leeuw. Een exportproduct om trots op te zijn.

Geschreven op 26 jan 2012





