Okee, het is officieel: ik haat huisdieren! Zo, dat is eruit. Ik kon er niet langer enige twijfel over laten bestaan. Het is heel jammer voor die ene Golden Retriever die écht geen vlieg kwaad doet, maar het is niet anders. Voor mij geen Japie, Blackie of Snuitje. En net als met voetbalsupporters zijn het de kwaden die het voor de goeden hebben verpest. Voorgoed.

Het begon allemaal met een kudde mieren op een balkon in Zwolle. Deze nietige zesvoeters vonden het nodig om zich te settelen onder een tegel tussen mijn barbecue en een kapotte tuinstoel. Nu hoor ik je denken: “Mieren, dat zijn toch geen huisdieren?” Jawel hoor! Bij mij wel. Zonder blikken of blozen marcheerden de kleine raddraaiers keer op keer in kolonne dwars door mijn huis. Om vervolgens in de keuken ongegeneerd spullen van me te jatten. Goed, hun buit bestond voornamelijk uit een paar verloren broodkruimels en een chocoladehagel, maar toch. Het gaat om het idee. Het positieve van deze miereninvasie is dat ik geleerd heb dat mieren slecht tegen ammonia kunnen. Zeker in combinatie met brandspiritus. Toen na een aantal maanden van relatieve rust een verse lichting mieren zich bij mijn aanrecht meldde, ben ik verhuisd naar Utrecht. Daar hadden ze niet van terug.

Nieuwe stad, nieuwe huisdieren. Ik word inmiddels al weken geterroriseerd door een naaktslak. Ook niet het eerste schepsel waar je aan denkt als je het over huisdieren met hoge aaibaarheidsfactor hebt. Desalniettemin woont er wel mooi zo’n vieze gladjakker in mijn huis. Tenminste, ik dacht dat het er slechts eentje was. Afgelopen week ving ik namelijk eindelijk mijn naaktslak. Juichen. Mijn persoonlijke ‘ladies and gentlemen, we’ve got him-moment’. Grootse euforie, wilde fantasieën over rituele naaktslachting, ontembare zin in gekruidenboterde escargots, werkelijk van alles ging er door me heen. Totdat ik vanmorgen een nieuw slijmspoor bespeurde. Op de deurmat, dat wel. In dat opzicht zijn naaktslakken beleefder dan mieren. Die banjeren zonder hun voeten te vegen gewoon overal doorheen. Maar ook beleefde naaktslakken zijn ongewenst. Ik zet mijn war on terror onverminderd voort.

Ik lees op internet dat minister Opstelten gisteren het startsein gaf voor de campagne “1-4-4, red een dier”. Mensen worden opgeroepen om dierenleed te melden via dit speciale nummer. Nou, mooi niet dus hè! Voor mij is het “1-4-4, dood een huisdier”. Te beginnen met een naaktslak.