Vorige week las ik op internet dat  medewerkers van een muziekwinkel in Dublin een kartonnen bord voor het raam hebben geplaatst. “Strickly NO Adele!”. Oftewel: Klanten die de hit ‘Someone Like You” op een piano willen pingelen, worden gesommeerd de zaak stilletjes te verlaten en nooit meer terug te komen.  De medewerkers worden gestoord van het populaire nummer.

Door Leon Minnema

Dit bericht verbaast mij niks. Er is niemand die je meer haat, dan het personeel van een muziekwinkel.  Vaak hebben zij een gek hoedje van stro op het hoofd, dragen zij een riem van slangenleer om de middel en bezitten zij bovendien een neusje voor slechte muzikanten. Het zijn de mislukte rockers van toen. De muzikale zuurpruimen van nu. Gedoemd om voor eeuwig en altijd weg te kwijnen als verkoper in ‘Gerrits’ Gitaarshop’.

Vraag als beginnend gitarist om een metronoom en je oren worden er heel vakkundig, met een scherp geslepen plectrum, één voor één afgesneden.  Speel een leuk riedeltje op het keyboard en voor je het weet heb je een eikenhouten drumstick in je nek. Imiteer een concert van Sergei Rachmaninoff, of blijf lekker thuis en ga sjoelen. Muziek maken moet je vooral overlaten aan mensen met tanden van goud, woonachtig in een heel ver land met hoge torens.

Door het bezoeken van muziekwinkels heb ik jarenlang in een illusie geleefd. Een illusie, mede gecreëerd door het MTV programma ‘Cribs’, waarin de huizen van Amerikaanse popsterren werden getoond aan de gewone sterveling.  Op een klein scherm zag ik dat echte artiesten superieure mensen zijn, die in een onbereikbare dimensie vol onaardse luxe leven.  Echte artiesten, met een huis ter grootte van minimaal veertien voetbalvelden. Een huis met daarbij een bowlingzaal, een subtropisch zwembad met golfslagbad en een garage vol gelimiteerde sportauto’s.

Het is grappig dat juist de verbannen Adele in haar Youtube clip ‘Someone Like You’, opgenomen in haar eigen woning, deze mythe keihard bust. Terwijl een spastische neger met bril op een pianokrukje  het  deuntje uit zijn vingers trekt, begint een geëmotioneerde Adele haar nummer 1 hit te zingen. In de hobbykamer. Beelden rollen over het scherm en al snel begin ik te relativeren. Ook echte artiesten maken blijkbaar grappige foto’s van hun huisdier. Ook echte artiesten maken gebruik van een kitscherig porseleinen beeldje als boekensteun in een stoffige kast. Ook echte artiesten zingen wel eens in een versleten joggingpak.

Speel vanuit je hart en laat je niet beperken door zelfbenoemde professionals. Someone Like You. Waren de medewerkers uit die muziekwinkel in Dublin maar een beetje meer zoals Adele. Oprecht, bescheiden en gastvrij.

Dit bericht is geschreven door Leon Minnema. Leon is nieuw op TekstRoulette en gaat de komende tijd als gastschrijver voor ons bezig. Hulde!