De laatste formaliteiten zijn afgerond. We kunnen naar Kunduz. Afghanen trainen hoe ze boeven moeten vangen, bonnetjes moeten uitschrijven en racende kamelen moeten flitsen. Gisteren werd bekend dat het echte werk pas in 2012 van start zal gaan. Het trainingskamp moet er voor zorgen dat de veiligheid in Afghanistan wordt gegarandeerd.

Het gaat om het opbouwen van een politiekorps. Zijn we daar niet al eerder ingetrapt? Een wederopbouwmissie. Keurig met een paar duizend soldaten in de woestijn om de lokale bevolking te helpen bij het realiseren van een Vinex-wijk, Montessorischool en een Etos. In werkelijkheid werd er jacht gemaakt op Taliban en ander uitschot. Maar het ging om het etiket: vredesmissie.

Het is me nog steeds niet duidelijk waarom (weer) wij deze missie moeten doen. Er zijn genoeg landen die nog niks hebben gedaan. Gewoon op hun luie reet zitten toekijken. “Die Nederlanders. Wat een raar volk. Eigenlijk zijn ze net als die grote pompen. Ja-knikkers”. En maar lachen, die Duitsers en Italianen.

De politiemissie is overbodig. Een understatement. Laat het die Afghanen het lekker zelf uitzoeken. We hebben ze al genoeg geholpen. Meer dan twintig van ‘onze jongens’ vonden de dood, in wat een vredesmissie voor moest stellen. We hebben niet geleerd van de dingen die er tijdens de vorige missie zijn gebeurd. Toch gaan we (weer) met vijfhonderd man richting die zandbak. Het schijnt dat Gerda Dijksman ook meegaat als docente Social Media.

GroenLinks pleitte gisteren voor een referendum over kerncentrales. Niet geheel onverwacht, maar we hadden eerder een volkstemming moeten houden. Juist. Over de zogenaamde politiemissie. Ik durf met zekerheid te zeggen dat het grootste deel van de Nederlanders tegen de missie is. Maar, in het kader van de bezuinigingen, gaan we nu geld verbrassen in een land dat nog minder ontwikkeld is dan Sierra Leone of Swaziland.

Natuurlijk zitten er goede bedoelingen achter de educatieve trip. Duidelijk. Alleen, wanneer mogen we spreken van een geslaagde missie? Het lijkt me dat het halen van een bonnenquotum in de Green Zone van Kabul een utopie is. Of na een vlot aanbestedingsproces van een nieuwe dienstwapen? De tijd zal het leren. Tot die tijd zullen Afghaanse Holleedertjes hun gang gaan.